
افراد جامع همیشه در یکی از وضعیتهای زیر بسر میبرند، آموزش دیدن، تدریس کردن، تحقیق کردن، بررسی کردن، تفکر کردن، تعمق کردن، تدبر کردن، کسب علم و دانش و معرفت، مطالعه کردن، تجربه کردن، نت برداری، نوشتن تجربیات علمی و عملی خود، عمل کردن به علم خود و غیره. تجربه ثابت کرده است افراد جامع نگر به امور زندگی دنیوی و اخروی، بیشتر از دیگران مسلط بوده و توسط مهارتشان، بیشترین موفقیت را کسب نموده اند؛ زیرا از آگاهی و دانش و تجربه بیشتری برخوردار بوده و کمتر دچار اشتباه میشوند. افراد جامع نگر هیچگاه از کسی و یا چیزی ایراد نگرفته و مشکلات خودشان را روی دوش دیگران نمی اندازند؛ زیرا آنها معتقدند که برای مشکلات خود، یا راهی خوب پیدا خواهم کرد و یا راهی مناسب خواهم ساخت. در این خصوص شما را به خواندن زندگینامۀ دانشمندان و عرفای زحمتکش و همیشه جاودان دعوت مینمایم. باشد که راهنمای راهتان قرار گیرد؛ مثل: ابو علی سینا، ابوریحان بیرونی، زکریا رازی، جابربن حیان، ملاصدرا، ادیسون، ارشمیدس، شیخ بهایی، لئوناردو داوینچی، ژول ورن، مادام کوری، گالیله، مولوی، لقمان حکیم و غیره.»
طریقت جامع - استاد محمدرضا یحیایی











